heidy_ a scris:Puiule, am avut si eu 15 ani. Si eu credeam ca iubesc. Si daca zicea vreunu' ca nu e asa, ca sunt mica, ca am sa inteleg mult mai tarziu, eram in stare sa-l strang de gat.Am crescut si am cunoscut iubirea asa cum ar trebui sa fie ea... si intensitatea ei m-a facut sa-mi doresc sa zbor, sa mor, sa vreau, sa urasc, sa plang, sa rad, sa ma umilesc, sa iert [asa cum nu as fi facut-o niciodata!], sa cred si sa uit.
Si stiu acum ca atunci eram o fetita prostanaca, credeam ca iubesc, dar habar n-aveam ce e aia iubire.
Acum stiu.
m-ai chemat?
hai sa fim seriosi, iubirea nu se invata niciodata, caci fiorul atat de suav ne va suprinde mereu, ne va coplesi.
asta-i valabila doar celor ce pot sa sufere, sa iubeasca, sa iti traiasca viata....
